Strategia poinstalacyjna

„Karmic Koala is here!” Więc podobnie jak w przypadku wcześniejszych wydań, jak grzyby po deszczu zaczynają pojawiać się poradniki traktujące o tym co dograć do naszego świeżego systemu, aby świecił się on niczym poprzednia dystrybucja. Podobny wpis chodził za mną już od jakiegoś czasu i pierwotnie planowałem napisać tego typu poradnik, na okoliczność wydania Jaunty Jackalopa. Wtedy chciałem to zrobić w sposób zbliżony do tego, jak czynią to inni. Ale nie byłoby w tym za wiele innowacyjności, dlatego duża liczba już dostępnych „pierwszych kroków” sprawiła, że odpuściłem tą koncepcję.

Poinstalacyjne dopieszczanie Ubuntu na przykładzie Windows

Jedną z charakterystycznych cech, każdej rozwiniętej dystrybucji Linuksa, jest duża kompletność dostarczonych aplikacji. Typowa domowa wersja systemu, zawiera w sobie praktycznie wszystko, czego zwykły użytkownik oczekiwałby od pełnoprawnego, nowoczesnego systemu operacyjnego. Pakiet biurowy, programy do komunikacji, klienta pocztowego, aplikacje graficzne, menadżery wszelkiej treści oraz wsparcie dla szerokiej gamy multimediów i urządzeń peryferyjnych. Nie inaczej jest w Ubuntu.

·

Zdalne metody dostępu w Ubuntu

Obecnie posiadam dwa komputery(napędzane Ubuntu 8.10), które współdzielą jeden monitor. Niejednokrotnie zdarza się sytuacja, w której oba pracują w tym samym czasie. Toteż często zachodzi potrzeba, przełączania się między nimi. Dotychczas robiłem to w niezbyt wyrafinowany sposób – wykorzystywałem funkcje, jakie oferuje monitor. Naciskałem na panelu przednim odpowiedni przycisk, dzięki czemu jedno źródło sygnału było fizycznie przełączane na drugie. Była to typowo sprzętowa funkcja, realizowana na poziomie elektroniki monitora. W dzisiejszym artykule pokażę Wam, jak z powodzeniem zastąpić ją szybszymi i potężniejszymi metodami softwarowymi.